Had ik maar…

Ik had graag nog een 4e kindje gewild, maar helaas, Lieftallige Echtgenoot vindt 3 kinderen gezellig genoeg 🙂 .
Begrijp me niet verkeerd, ik ben verschrikkelijk dankbaar voor de drie prachtige personen waar ik samen de wereld mee mag ontdekken. Mijn verlangen komt voort uit het gevoel dat ik de dingen anders zou doen als ik nu nog ÊÊn keertje mama van een babytje zou mogen worden. Zoals co-sleeping bijvoorbeeld…

Lieftallige Echtgenoot denkt daar anders over. En zeer verhelderend ook. Iedere keer wanneer ik iets nieuws lees of leer waarvan ik in mijn hele wezen voel dat dat klopt, en aan hem benoem dat ik dat graag had willen weten voordat ik mama werd, of toen mijn kinderen nog mini’s waren, dan vertelt hij me dat nu ook nog kan.
Neem de regie over je eigen leven…
Blijf EigenWijs…

En zo gebeurde het in de afgelopen periode dat we van 4 verschillende slaapkamers zijn verhuisd naar 1 grote slaapkamer, met z’n 5-en…

Co-sleeping heet dat… in het officieels.
In de tijd dat mijn kinderen geboren werden had ik het vast en zeker afgedaan als hippie-geleuter. Als ik nu nog een babytje op de wereld zou zetten dan zou ik het volledig omarmen. Dan zou IK de keuze maken voor co-sleeping. Maar wat er de afgelopen periode gebeurde vind ik eigenlijk stiekem ook verschrikkelijk mooi en fijn.
Sinds een aantal jaar logeren Zoonlief, Zus en Garnaal no. 3 regelmatig (ieder weekend) bij ons. We slepen dan alle matrassen naar de zolder, alle knuffels en kussens worden meegezeuld. Garnaal no. 3 paste nog een hele tijd gezellig tussen Lieftallige Echtgenoot en mij in, in het grote bed, maar sinds hij 6 is prefereert hij toch ook wel echt zijn eigen matras.
Met z’n allen tegelijkertijd naar bed (want: weekend = opblijven) en de volgende ochtend met z’n allen lekker lang blijven liggen met een boek, of samen naar beneden om een filmpje te kijken (en het ontbijt klaar te maken natuurlijk).

Een paar weken geleden had niemand na het weekend nog zin om de hele volksverhuizing naar beneden te organiseren, en zo ontstond er een permanent logeerfeest op de zolder. En eigenlijk bevalt dat iedereen wel prima…
Iedereen, behalve de matrassen. Die kunnen er namelijk niet zo goed tegen om zo lang op de grond te liggen (daar krijgen ze doorligplekken … lees: schimmelvlekken, van). En dus werd het tijd om een gezinsvergadering te beleggen…. terugverhuizen of een permanentere oplossing zoeken.
Het besluit was behoorlijk unaniem, en dus trokken Lieftallige Echtgenoot en ik erop uit om onze slaapkamer co-sleep-proof te maken….
Niet IK had het besluit genomen, WIJ hadden dat gedaan.

Ik weet dat echt niet iedereen er op zit te wachten, met z’n allen in een slaapkamer, maar ik zal de voordelen die wij ervaren even voor je op een rijtje zetten:
– je bent nabij, wanneer 1 van je kids verdrietig is, of nachtmerries heeft, hoef je niet in je pyama je warme bedje uit. Je trekt je kroost lekker warm tegen je aan en je kunt allebei rustig verder slapen.
– Het is knus en gezellig (mensen zijn de enige (zoog)dieren die hun kinderen in aparte slaapkamers leggen… dat heb ik altijd een heel bijzonder gegeven gevonden).
– Ik vind de geluidjes van mijn gezin om me heen heel geruststellend en troostend (zelfs het nachtelijke tandenknarsen), en dat schijnt voor de kinderen zelf ook zo te werken, het geluid van jouw adem kan al voldoende zijn om weer in slaap te vallen.
– Je kunt er echt veel ruimte mee besparen 🙂
Het is onze droom om ooit nog met z’n vijven in een yurt te gaan wonen. En ik heb er ook alle vertrouwen in dat die tijd voor ons nog gaat komen (als we een mooie plek kunnen vinden waar we permanent mogen blijven staan in het mooie Brabant). Dus dit is alvast een mooie oefening 🙂

Dan heb je natuurlijk ook nog de nadelen…
– Misschien vind je het niet fijn om steeds een kindervoet in je buik te krijgen, of een hand tegen je gezicht. Er zijn tegenwoordig heel veel verschillende oplossingen voor co-sleeping, al voor de allerkleinsten.
Onze kinderen hebben op dit moment allemaal hun eigen hoekje, maar wel allemaal in dezelfde slaapkamer.
– Zuurstof…. ventileren is natuurlijk sowieso belangrijk, maar wanneer we nu ’s ochtends onze kamer achterlaten dan zijn we ons daar extra bewust van. We hebben trouwens ook meteen een paar planten naar boven verhuisd!
– En hoe zit dat dan met seks…?
Tja, ik denk dat je veel creatiever met de rest van je huis om kunt gaan wanneer je slaapkamer plotseling ‘verboden terrein’ is…
(je hebt nog een badkamer, een keuken, een bank, een salontafel, misschien zelfs wel een waskamer….)…
En ach, ’s ochtends vinden de kinderen hun beeldscherm beneden vÊÊl interessanter dan wat papa en mama boven allemaal uitspoken 😉

Zoonlief is al 10, en over niet al te lange tijd gaat hij waarschijnlijk echt wel zijn eigen plek weer opeisen. Het mooie van de constructie die we nu doorlopen hebben is in mijn beleving de vrije keuze die de kinderen hebben gehad, en nog steeds hebben. We hebben niemand gedwongen om samen te slapen, Zoonlief, Zus, Garnaal no. 3 en zelfs Lieftallige Echtgenoot, ze hebben er allemaal zelf voor gekozen. En wanneer ze er voor kiezen om weer een eigen plekje op te zoeken, dan zijn ze vrij om te gaan, en ook weer vrij om terug te komen (al is het alleen maar in het weekend…).

Blijf EigenWijs <3,

Liefs,
Karlijn

Reacties

reacties

Leave a Reply